a a a a 小绿说道。
a a a a “小绿,我突然发现,你现在是一点用处都没有了。”
a a a a 王小刁无语的对小绿说道。
a a a a “喂喂喂……”小绿顿时冲着王小刁喊道。
a a a a “你什么意思?”
a a a a “没什么意思啊,我只是觉得,我现在想知道的东西,你都说不出来了,那我还留着你有什么用?”
a a a a “你这个人狼心狗肺啊?”
a a a a 小绿没好气的冲着王小刁说道。
a a a a “王小刁,你别忘了,前两天,要不是我,你能活下来么?
a a a a 那可是我救了你的命,你这个人转身就忘记了?”
a a a a 王小刁懒得去理小绿,而是坐在船上皱着眉头。
a a a a 本来还以为小绿能够帮助自己一把,这下倒好,小绿也帮不上忙。
a a a a 、这下可咋办啊?
a a a a 要是真按照这个速度去帕塔中维岛,那蓝雨可就死定了,到时候去帕塔中维岛,就只能够是给蓝雨收尸了啊!不行,一定得想想办法,看看能不能抓紧时间前往帕塔中维岛。
a a a a 一定要想想办法!“咦?”
a a a a 王小刁想到了一个可能性,便问小绿道。