a a a a “闭嘴,我不想在再废话。”
a a a a 冷冷看了一眼李信,李廷语气越发冷漠“呵呵,我觉得你不是天真也不是蠢,而是有着比我还会伪装的心思。”
a a a a 看着李廷以己度人的反应与表情,一时间满脸温厚的李信无奈叹息一声。
a a a a 父亲,是你想太多了。
a a a a 雍州,雪隐寺内。
a a a a 沐灵山手持佛珠,正与枯荣两人坐而论道。
a a a a 枯荣手持佛珠,背后佛光照耀下询问到“诸佛法印,可得闻乎?”
a a a a 沐灵山摇了摇头,手指上凝聚佛光散开“诸佛法印,非从人得。”
a a a a “若心未宁,乞师与安。”
a a a a “将心来,与汝安。”
a a a a “觅心了不可得。”
a a a a “同安心竟。”
a a a a “不安可安,安与不安,全是妄想。”
a a a a 枯荣沉默一声“牟尼寂静观,是则远离生死,是名为不取。今世后世,尽十方诸佛,若有一人,不因坐禅而成佛者,无有是处。”